drainagecapaciteit

Drainagecapaciteit is de maximale hoeveelheid water die een drainage- of afvoersysteem onder bepaalde omstandigheden kan afvoeren per tijdseenheid. In bodems en landbouw verwijst de term vaak naar de capaciteit van het gebied om overtollig water te verliezen via drains of via oppervlakkige afwatering. De capaciteit wordt bepaald door bodemeigenschappen, drains en het netwerk dat water kan afvoeren.

Belangrijke bepalende factoren zijn de permeabiliteit en het vochtgehalte van de bodem, de aanwezigheid van een onderliggende watervoorraad, de geometrie van het drainsysteem (afstand tussen leidingen, diameter, helling) en het vermogen van het netwerk om piekafvoer af te voeren. Veelvoorkomende eenheden zijn liter per seconde per hectare of millimeter water per dag.

In de landbouw beïnvloedt drainagecapaciteit de gezondheid van gewassen; onvoldoende capaciteit leidt tot verzadiging en zuurstoftekort, terwijl teveel drainage onnodig waterverlies veroorzaakt. Bij stedelijke drainage gaat het om de capaciteit van riolen en drainagenetten om piekafvoer bij regen te verwerken en overstromingen te voorkomen.

Metingen omvatten veldtesten zoals infiltratie- en drainageproeven, monitoring van grondwaterstanden en hydrologische modellering op basis van Darcy's wet. Onderhoud (zoals verwijderen van sediment, wortelgroei en baggeren) behoudt of verbetert de capaciteit.

Drainagecapaciteit is een kernbegrip in waterhuishouding en ruimtelijke planning, met aandacht voor balans tussen capaciteit, kosten en risicobeheersing.