draagmuur

Draagmuur is een muur die de structurele belasting van een gebouw draagt en deze belasting overbrengt naar de fundering. Het onderscheid met niet-dragende muren ligt in functie: draagmuren dragen daadwerkelijk belastingen, terwijl scheidings- of afwerkmuren uitsluitend ter indeling en afwerking dienen. Draagmuren komen zowel aan de buitenkant als in het interieur voor en worden in traditionele metselwerkconstructies vaak uitgevoerd als massieve muren van baksteen of natuursteen; in moderne bouw vormen beton- of samengestelde constructies doorgaans de dragende elementen.

Draagmuren zijn meestal herkenbaar aan hun continuïteit: ze voeren doorgaans van fundering naar dak en zijn doorgaans dikker dan niet-dragende wanden. Ze dragen de verticale lasten van verdiepingen en het dak en verdelen deze lasten over de constructie. In veel gevallen dragen draagmuren bovendien ook krachten over bij wind, vooral bij gevelwanden. Openingen in draagmuren vereisen draagkrachtige ondersteuning; boven een deur of raam komt meestal een draagbalk of ligger die de belasting verdeeld.

Bij verbouwingswerkzaamheden geldt dat het verwijderen of doorsnijden van een draagmuur zorgvuldige beoordeling en goedkeuring vereist. Een alternatief draagvlak, zoals een staal- of betonbalk en tijdelijke ondersteuning, is meestal nodig. Het inschakelen van een constructief ingenieur of aannemer is gebruikelijk om belastingberekeningen te controleren en de juiste constructieve maatregelen te plannen. Raadpleeg altijd bouwtekeningen en vergunningen om de positie en aard van draagmuren te bepalen.