correctheid

Correctheid is een Nederlands begrip dat de kwaliteit of toestand van juistheid aanduidt. Het refereert aan conformiteit met een standaard, regel of waarheid. In het dagelijkse taalgebruik gaat het vaak over de nauwkeurigheid van antwoorden of beweringen, maar de term heeft ook specifieke betekenissen in verschillende vakgebieden. In vergelijking met verwante begrippen zoals waarheid, validiteit of nauwkeurigheid ligt correctheid nadrukkelijker op conformiteit aan regels of feiten.

In logica en informatiewetenschap wordt correctheid vaak synoniem met de juistheid van een bewering, stelling of algoritme: een programmeerbare procedure is correct als hij voor alle geldige invoer het juiste resultaat oplevert en blijft voldoen aan de gegeven specificaties. In de wiskunde verwijst correctheid naar de geldigheid van een bewijs onder het axiomsysteem. In de taalwetenschap verwijst correctheid naar grammaticale en normatieve conformiteit met een taalvariant of registers.

In metingen en empirisch onderzoek verwijst correctheid naar de nauwkeurigheid van de meting of de juiste representatie van het bedoelde construct. Het staat vaak in relatie tot validiteit (of de meting werkelijk meet wat bedoeld is) en tot nauwkeurigheid en precisie.

Oorsprong en etymologie: correctheid is afgeleid van correct, met het Latijnse correctus via Franse en Nederlandse ontwikkeling; het achtervoegsel -heid vormt een abstractum.

Zie ook: nauwkeurigheid, validiteit, logica, grammatica.