analogsignaal

Een analoog signaal is een continue variabele die de toestand van een bron in de tijd weergeeft. Vaak is dit een elektrische spanning of stroom die ongehinderd doorloopt en alle waarden binnen een continu bereik kan aannemen. Voorbeelden zijn geluid dat via een microfoon wordt opgepikt of een spanningssignaal dat een sensor uitstuurt. Analoge signalen kunnen verschillende vormen hebben, zoals sinus- of rampgolven, en kunnen in amplitude, frequentie of fase variëren afhankelijk van de bron.

Kenmerken van analoge signalen zijn onder meer een continu tijdverloop en een continue amplitude. Ze bestaan in principe uit oneindig veel mogelijke waarden binnen een gegeven bereik. Door hun aard zijn analoge signalen gevoelig voor ruis, vervorming en verlies tijdens verwerking en transmissie, vooral door niet-lineaire of ongepaste componenten in een systeem. Het verkeer door kabels en ether kan leiden tot vervorming en attenuatie.

Vergeleken met digitale signalen worden analoge signalen rechtstreeks weergegeven en bewerkt in hun oorspronkelijke continu vorm. Digitale signalen representeren waarden alleen op discrete tijdstippen met discrete niveaus. Transformatie tussen analoog en digitaal signaal gebeurt via analoog-naar-digitaal converters (ADC) en digitaal-naar-analoge converters (DAC). Analoge signaalverwerking omvat filtering, modulatietechnieken en meetinstrumenten, terwijl digitale verwerking vaak op sampling en reconstructie is gebaseerd.

Toepassingen van analoge signalen omvatten audio- en videotechniek, radio- en telecommunicatie, sensoren en meetinstrumenten, medische apparatuur en industriële controlesystemen. Analoge systemen blijven winstgevend waar directe, real-time representatie en hoge bandbreedte essentieel zijn.