Wortelknollen

Wortelknollen zijn verdikte opslagwortels die als reserveorgaan dienen bij verschillende planten. Ze slaan voedingsstoffen, vooral koolhydraten zoals zetmeel, op in wortelweefsel zodat de plant kan overleven onder ongunstige omstandigheden en weer kan uitgroeien wanneer groei wordt hervat. Wortelknollen ontstaan uit de wortel en zijn meestal vlezig of knolachtig, met een opbouw die is aangepast aan opslag en later wederinstitutionele groei.

Anatomisch gezien bestaan wortelknollen uit tapwortelweefsel dat verdikt raakt, vaak met een vergrote parenchymlaag die zetmeel en andere reserves opslaat. De exacte vorm, grootte en samenstelling variëren per soort. In tegenstelling tot knollen die uit stengelweefsels ontstaan (zoals aardappels), ontstaan wortelknollen voornamelijk uit wortelweefsel.

Veel plantenfamilies hebben wortelknollen, waaronder eetbare wortelwezens en bepaalde ornamentale planten. Voorbeelden van commerciële wortelknollen zijn opslagwortels bij eetbare wortels en bij sommige soorten die als siergewassen worden gekweekt. De samenstelling van de knol verschilt per soort, maar over het algemeen geldt dat de knol een belangrijke energiebron vormt voor de plant die erin groeit en vaak ook direct als voedselbron voor mensen of dieren wordt benut.

Oogsten en verwerking van wortelknollen verlopen meestal als bij andere wortelgewassen: knollen worden geoogst wanneer vettering is voltooid, na which de opslagwaarde maximaal is. Bewaring vereist koele, donkere omstandigheden om uitdroging en bederf te voorkomen. Wortelknollen vormen daarmee een veelzijdig opslagorgaan met zowel ecologische als agrarische betekenis.