Weefselkwaliteit

Weefselkwaliteit verwijst naar de mate waarin biologisch weefsel functioneert zoals bedoeld, en omvat zowel structurele integriteit als functionele capaciteit. Belangrijke aspecten zijn onder meer de celviabiliteit, de integriteit van de extracellulaire matrix, de aanwezigheid en werking van microvasculatuur, en de biomechanische eigenschappen zoals treksterkte en elasticiteit. Ook het vermogen van het weefsel om te herstellen na belasting of letsel speelt een rol.

Factoren die de weefselkwaliteit beïnvloeden, zijn onder meer leeftijd, medische aandoeningen, voedingstoestand, zuurstofvoorziening en perfusie, ontsteking, fibrose en oedeem. Daarnaast kunnen pre-analytische factoren zoals verwerking, bewaartemperatuur en de tijd tot analyse de gemeten kwaliteit beïnvloeden, wat vooral belangrijk is bij onderzoek en klinische toepassingen.

Metingen en evaluatie van weefselkwaliteit worden doorgaans uitgevoerd met histopathologisch onderzoek en immunohistochemie om celstructuur en componenten te beoordelen. Beeldvormingstechnieken zoals MRI, CT en echografie leveren informatie over structuur en perfusie in vivo. Biomechanische testen (bijv. trekproeven, elasticiteitsmetingen) geven inzicht in mechanische sterkte en veerkracht. In onderzoekscontext worden vaak moleculaire biomarkers van celviabiliteit, apoptose of ontsteking gemeten, en kan de nucleïnezuurkwaliteit (RNA/DNA-integriteit) worden geëvalueerd.

Toepassingen van weefselkwaliteitsbeoordeling omvatten klinische evaluatie van weefsels voor transplantatie en grafting, evaluatie van wondgenezing en ontwikkeling van regeneratieve geneeskunde en weefseltechniek. Het vereist gestandaardiseerde protocollen en robuuste kwaliteitscontroles om betrouwbaar te kunnen interpreteren.