Vertaalstandaarden

Vertaalstandaarden zijn verzamelingen normen, richtlijnen en best practices die gelden voor het leveren van vertaaldiensten en gerelateerde processen zoals lokalisatie, terminologiemanagement en kwaliteitsborging. Ze bieden een kader voor de consistentie en betrouwbaarheid van vertaalwerk door de hele dienstverleningsketen.

Vertaalkstandaarden hebben tot doel consistentie, betrouwbaarheid en transparantie te borgen. Ze beschrijven onder meer: proceskaders voor projectbeheer en kwaliteitscontrole; vereisten aan personeel—vertalers, revisors en terminologen—en opleiding; het gebruik van hulpmiddelen zoals CAT-tools en terminologiemanagementsystemen; beveiliging en vertrouwelijkheid van data; en leveringsvoorwaarden en serviceniveaus.

Belangrijke internationale standaarden zijn ISO 17100: vertaalservices – eisen voor aanbieders van vertaaldiensten; en ISO 18587: post-editing van machinevertaling – eisen. EN 15038 was de Europese voorganger en is grotendeels vervangen door ISO 17100. Deze normen vormen samen het referentiekader voor kwaliteit en professionaliteit in vertaalwerk.

Implementatie van verta alstandaarden betekent dat organisaties zich kunnen conformeren aan de normen of daarvoor gecertificeerd kunnen worden. Certificering door erkende instellingen vergroot het vertrouwen bij klanten en kan een belangrijke voorwaarde zijn bij aanbestedingen en contracten. In de praktijk gaat het vaak om kwaliteit, veiligheid, confidentiality en transparante processen rondom terminologie en levering.

In de Benelux ligt de nadruk op internationale normen zoals ISO, aangevuld met praktijksrichtlijnen en wetgeving rondom privacy en gegevensbescherming, waaronder GDPR. Hierdoor kunnen vertaalbedrijven en afnemers gezamenlijk streven naar consistente kwaliteit en verantwoorde lokalisatie van content.