Toepassingspotentieel

Toepassingspotentieel is een aanduiding of beoordeling van hoe en in hoeverre een technologische uitvinding, onderzoeksresultaat of innovatief proces kan worden toegepast buiten de onderzoeksfaciliteiten. Het gaat verder dan louter technische haalbaarheid en omvat ook markt, economie, regelgeving en maatschappelijke impact.

Belangrijke factoren zijn technische haalbaarheid, economische levensvatbaarheid, marktbehoefte en potentiële gebruikers, schaalbaarheid, competitie en IP-positie. Daarnaast spelen reglementaire vereisten, veiligheid, milieu-impact en acceptatie door stakeholders een rol. Het begrip wordt vaak gebruikt bij valorisatie, innovatiebeleid en investeringsbeslissingen om te bepalen waar prioriteit ligt.

Beoordeling vindt plaats via een combinatie van methoden: technologie-readiness niveau (TRL), marktanalyses, businessmodelonderzoek, risico- en reglementaire analyses, en strategieën voor intrede in de markt. Het proces kent fases zoals vroege screening, proof of concept, pilotprojecten en opschaling naar commerciële toepassing. Partijen zoals universiteiten, bedrijven en publieke organen werken samen aan kennistransfer en financiering om het toepasingspotentieel te realiseren.

Het toepasingspotentieel kan evolueren naarmate technologieën rijpen of marktomstandigheden veranderen. Een hoog potentieel betekent niet automatisch succes; belemmeringen zoals investeringsbehoefte, regelgeving, compatibiliteitsproblemen of gebrek aan adoptie kunnen de realisatie belemmeren. Door voortdurend te monitoren en aan te passen, kan het potentieel effect hebben op strategie, beleid en innovatieplannen.