Resorptieproces

Resorptieproces, in het Nederlands ook wel resorptie of reabsorptie genoemd, is het biologische proces waarbij stoffen uit een extracellulaire ruimte terug in de bloedbaan of in cellen worden opgenomen, of waarbij weefsel wordt afgebroken zodat mineralen en andere componenten vrijkomen voor hergebruik. Resorptie vormt een tegenhanger van secretie en absorptie en is essentieel voor homeostase, transport en weefselremodellering.

Belangrijke contexten zijn onder meer:

- Nieren: reabsorptie van filtraat in de niertubuli, waarbij water, natrium, glucose en andere stoffen terug in het bloed worden getransporteerd.

- Darmen: resorptie van voedingsstoffen, water en elektrolyten vanuit de darminhoud naar bloed en lymfe.

- Botweefsel: resorptie tijdens remodelering, waarbij osteoclasten botmatrix afbreken en mineralen vrijmaken ten behoeve van regulatie en onderhoud.

- Tanden en kaak: wortel- en botresorptie bij trauma, ontsteking of orthodontische beweging.

Mechanismen verlopen via transport over membranen, ionenkanelen, vesiculaire processen en cellulaire signaling. Regulatie vindt plaats door hormonale signalen; bijvoorbeeld parathyroïd hormoon (PTH) stimuleert botresorptie, terwijl calcitonine het tegengestelde effect kan hebben. In de nier reguleert hormonale signaalvoering natrium- en waterreabsorptie.

Klinisch relevante aspecten zijn onder meer dat disbalans in resorptie kan leiden tot aandoeningen zoals osteoporose en osteolytische processen, nier-gerelateerde reabsorptieproblemen en tandheelkundige complicaties door ongepaste wortel- of botresorptie. Kennis van het resorptieproces is van belang in geneeskunde, fysiologie en gerelateerde vakgebieden.