Opspuiten

Opspuiten is Nederlandse slang voor intravenieus toedienen van drugs, meestal heroïne, maar ook andere stoffen. De handeling houdt in dat een drug via een naald in de bloedbaan wordt gebracht, doorgaans met een spuit. De term komt veel voor in de media, politierapporten en publieke gezondheid wanneer wordt gesproken over gebruikers die injectiedrugs toedienen of over de praktijk zelf. Een persoon die drugs injecteert, wordt vaak een 'opspuiter' genoemd.

Opspuiten vindt meestal plaats in illegale settings en gaat vaak gepaard met risico’s zoals besmetting met bloedoverdraagbare ziekten (HIV, hepatitis C), beschadiging van aderen en weefsel, en een verhoogd risico op overdoses, vooral bij gebruik van vers of onbekende doses.

Beleid en gezondheidszorg richten zich op harm-reduction: naald- en spuituitwisseling, voorlichting over veilige injectiepraktijken, toegang tot substitutiebehandeling (zoals met methadon of buprenorfine) en naloxon tegen overdoses. Sommige regio's bieden ook gecontroleerde of begeleide locaties waar mensen onder toezicht kunnen injecteren, als onderdeel van bredere pogingen om schade te beperken.

Naast deze slangbetekenis heeft 'spuiten' in het standaard Nederlands ook andere betekenissen, zoals het verplaatsen of spuiten van vloeistoffen. Buiten drugskringen is 'opspuiten' als begrip in de taal bijna uitsluitend gekoppeld aan de slangbetekenis van injecteren.