Opgevangen

Opgevangen is het voltooid deelwoord van het Nederlandse werkwoord opvangen. Het basisbetekenis is iemand ontvangen, opvangen of onderdak bieden. Het kan verwijzen naar de handeling zelf (de actie van ontvangen) en naar de personen of zaken die zijn opgevangen. Het woord komt van het voorvoegsel op- en vangen (vetrekken, grijpen).

In gebruik kan opgevangen zowel als werkwoordsvorm als bijvoeglijk naamwoord voorkomen. In voltooide tijden: “Ik heb de gast opgevangen.” In passieve of beschrijvende zin: “De vluchtelingen zijn opgevangen.” Als bijvoeglijk naamwoord kan men zeggen: “de opgevangen vluchtelingen” of “de opgevangen kinderen”, waarmee wordt aangegeven dat deze personen zijn opgevangen door een instelling of groep.

Contexts en betekenissferen

- Immigratie en opvang: veelvoorkomend in beleid en nieuws om te verwijzen naar mensen die tijdelijk zijn opgevangen in opvangcentra voor asielzoekers of vluchtelingen.

- Hulp en rampenbestrijding: slachtoffers of getroffenen worden opgevangen in noodopvanglocaties.

- Algemeen sociaal domein: gasten, cliënten of minderjarigen die worden opgevangen in zorg- of opvanginstellingen.

Relatie met opvang

Opvang is de zelfstandige naamwoordelijke vorm van de handeling en verwijst naar de plek, het proces of de voorziening die iemand opvangt. Opvangen is de actie; opgevangen geeft aan wat er is ontvangen of onderdak is geboden.

Grammaticaal onderscheid is dus: opvangen als werkwoord en opvang als zelfstandig naamwoord, terwijl opgevangen zowel als deelwoordfuncties kan vervullen in zinnen.

---