Mineraalonttrekking

Mineraalonttrekking is het proces waarbij mineralen uit de aardkorst worden gehaald met het doel bruikbare materialen of energiebronnen te verkrijgen. Het omvat de volledige levenscyclus van een mineraalproject: exploratie en evaluatie, ontwikkeling, exploitatie, verwerking en uiteindelijk sluiting en rehabilitatie van de winninglocatie. Mineralen kunnen metalen zoals ijzer, koper en goud zijn, maar ook niet-metalen en industrieel mineralen zoals zand, klei of fosfaat.

Technieken en fasen

Mining gebeurt doorgaans via verschillende methoden, afhankelijk van de aardlagen en de diepte van de bron. Open-pit mijnbouw wordt gebruikt wanneer de deposit relatief dichtbij het oppervlak ligt; ondergrondse mijnbouw wordt toegepast voor diepere afzettingen; oplossing- of in-situ mijnbouw gebruikt vloeistoffen om mineralen uit de poriën van gesteente te halen. Na extractie volgen verwerking, scheiden en concentratie van het gewenste mineraal, waarna het product naar afnemers wordt getransporteerd.

Milieu- en maatschappelijke aspecten

Mineraalonttrekking kan aanzienlijke milieu- en sociale impact hebben, waaronder landgebruik en habitatverstoring, waterverbruik en vervuiling, luchtemissies en afvalstromen. Duurzaam-winactiviteiten richten zich op milieubeheer, waterbescherming en biodiversiteitsbehoud, zoals rehabilitatie van verlaten locaties en herstel van waterlopen. Gemeenschappen kunnen baten ervaren door werkgelegenheid en investeringen, maar ook hinder zoals verplaatsing of veranderingen in lokale economie.

Regulering en economische rol

Overheden vereisen doorgaans vergunningen, milieueffectrapportages en naleving van veiligheidsnormen en arbeidswetten. Verantwoorde mijnbouw streeft naar transparantie, sociale betrokkenheid en herstelbelangen. Economisch levert mineraalonttrekking directe werkgelegenheid en export inkomsten op, terwijl marktschommelingen in prijzen en geopolitieke omstandigheden de activiteit beïnvloeden.