Microfossielen

Microfossielen zijn fossiele resten of sporen van organismen die zo klein zijn dat ze met het blote oog niet waarneembaar zijn. Ze worden bestudeerd in de geologie en paleontologie en bevinden zich in sedimentaire gesteenten of sedimentaire afzettingen. De meeste microfossielen meten minder dan 1 millimeter.

Veelvoorkomende groepen omvatten foraminiferen (kalkvormende eencellige schelpen), radiolaria en diatomeeën (silicavormen), ostracoden (minischaaltjes van schaaldieren) en conodonten (kleine tandachtige elementen uit uitgestorven dieren). Daarnaast komen acritarchen en pollen/sporen voor. De groep die voorkomt hangt af van de omgevingsomstandigheden en preservatie.

Preservatie verschilt: sommige microfossielen bestaan uit kalk, andere uit silica (silica) en sommige uit organisch materiaal. Ze komen vooral voor in mariene afzettingen, maar ook in zoetwaterlagen. De microfossielen kunnen worden afgeleid uit sedimentkernen en boorkernen en worden vaak verzameld via chemische verwerking en microscopische analyse.

Belangrijke toepassingen zijn biostratigrafie en ouderdomsbepaling, correlatie van lagen en reconstructie van oude omgevingen en klimaatomstandigheden. Isotoopanalyses van foraminiferen leveren informatie over oceaanwatertemperaturen en andere zeewaartse omstandigheden in het verleden.

Onderzoeksmethoden omvatten het prepareren van monsters, het verwijderen van organisch materiaal, en identificatie onder lichtmicroscoop of scanning electronmicroscoop. Diagenese en selectie van fossiele resten kunnen de interpretatie beïnvloeden.

Samengevat vormen microfossielen een breed en veelzijdig instrument voor stratigrafie, paleo-omgevingsreconstructie en klimaatstudies, met een lange record die teruggaat tot het Precambrium.