Luchtlekkages

Luchtlekkages zijn ongewenste verplaatsingen van lucht door naadjes, kieren en openingen in de gebouwschil of in installaties. Ze kunnen leiden tot warmteverlies of koude-infiltratie en daarmee tot een groter energieverbruik, terwijl het binnenklimaat niet altijd comfortabel is.

Oorzaken en locaties zijn onder andere kieren rondom ramen en deuren, aansluitingen tussen muren, vloeren en plafonds, doorvoeringen voor leidingen en kabels, stopcontacten aan buitenmuren, dakdoorvoeringen en verbindingen in HVAC- en ventilatiesystemen. Ook onzorgvuldig aansluitende onderdelen of beschadigde afdichtingen kunnen luchtlekkages veroorzaken.

Gevolgen van luchtlekkages zijn onder meer hoger energieverbruik en kosten, tocht en minder comfort, condensatie en vochtproblemen die schimmelvorming kunnen bevorderen, en soms een minder efficiënte werking van verwarmings- en ventilatiesystemen. Het handhaven van een evenwichtig binnenklimaat wordt daardoor bemoeilijkt.

Metingen en normen: luchtlekkages worden meestal vastgesteld met een blowerdoortest, waarbij de luchtdichtheid wordt uitgedrukt als ACH50 of n50. De grenswaarden variëren per land, bouwtype en regelgeving; nieuwbouwwoningen moeten vaak strengere eisen halen dan bestaande bouw om energiebesparing te realiseren.

Beperken en herstellen: om lekkages te voorkomen, worden naden en openingen luchtdicht gemaakt met afdichtingsmiddelen zoals kit, hoes- en membraanfolies, tapes en isolatie. Ducten worden met mastic of speciaal kitwerk afgedicht. Bij ventilatie wordt vaak gekozen voor een gebalanceerd systeem met warmte-terugwinning (WTW) om binnenluchtkwaliteit en comfort te waarborgen zonder onnodig energieverlies. Lokaliseren van lekkages kan met rooktesten, thermografie of drukmeting.