Interveneren

Interveneren betekent het tussenkomen in een situatie of proces met als doel invloed uit te oefenen op de uitkomst of de gang van zaken. Het woord wordt vooral gebruikt in formele contexten zoals rechtspraak, bestuur en internationale betrekkingen, maar kan ook in bredere zin voorkomen wanneer een partij zich mengt in een kwestie.

In de rechtszaal betekent interveneren dat een derde partij toestemming vraagt om als betrokkene of tussenpartij mee te doen aan een lopende zaak, teneinde eigen belangen te beschermen. De rechtbank kan toelating verlenen of weigeren. Als de tussenkomst wordt aanvaard, kan de intervenor punten aandragen, bewijsmateriaal leveren of een standpunt verdedigen, maar de tussenkomst is doorgaans beperkt tot aspecten die direct de eigen rechten of belangen raken.

Buiten de rechtspraak kan interveneren voorkomen bij bestuur en beleidsvorming, bijvoorbeeld wanneer een organisatie, gemeente of andere belanghebbende zich mengt in een besluitvormingsproces of in een humanitaire interventie. Het begrip heeft zo een bredere betekenis gekregen, waarbij neutraliteit en proportionaliteit van belang blijven.

Etymologisch komt interveneren uit Latijn intervenire, via Frans intervenir en Nederlands interveneren. Het woord draagt een neutrale, formele betekenis en verschilt daarmee van bemoeien, wat meestal een minder formele, mogelijk minder gewenste inmenging aanduidt. Interveneren impliceert doorgaans een doelgerichte bijdrage om rechten of publieke belangen te beschermen of te verbeteren.