Gebruiksrecht

Ge bruiksrecht is een zakelijk recht in het Nederlandse burgerlijk recht waarmee iemand (de gebruiker) het recht krijgt om een door iemand anders eigendom te gebruiken, voor eigen gebruik en doorgaans zonder eigenaar te worden. Het recht blijft verbonden aan het goed en kan tegen latere eigenaren van het goed blijven bestaan, afhankelijk van de inschrijving en de afspraken. De eigenaar behoudt de eigendom, maar kan de gebruiksruimte niet zonder toestemming beperken beyond de overeengekomen grenzen.

Het verschil met huur en vruchtgebruik is bepalend. Bij huur verwerft de huurder een recht van gebruik en genot, vaak gekoppeld aan huurbetalingen en contractuele verplichtingen. Vruchtgebruik geeft meestal de gebruiker het recht om ook de vruchten of inkomsten van het goed te genieten. Bij een gebruiksrecht ligt de focus vaak op gebruik van het object zelf en niet op het genieten van alle vruchten, tenzij dit uitdrukkelijk is toegevoegd in de overeenkomst. Een gebruiksrecht kan op een woning, terrein of ander onroerend goed slaan en kan al dan niet periodiek herzien worden.

Ontstaan en duur: een bruikrightsrecht ontstaat bij notariële akte of overeenkomst en wordt, indien mogelijk, ingeschreven in het kadaster om tegen derden te werken. Het kan voor een bepaalde termijn of levenslang zijn en eindigt meestal door het verstrijken van de afgesproken duur, einde van het doel, overlijden van de gebruiker (indien van toepassing), of door beëindiging op grond van de overeenkomst of wettelijke regels.

Beëindiging en verplichtingen: bij beëindiging moet het goed in oorspronkelijke staat worden teruggegeven, tenzij anders is overeengekomen. De onderhouds- en herstellingsplichten worden in de overeenkomst geregeld; de aard van deze verplichtingen kan per situatie variëren.