Equiteit

Equiteit is een begrip met verschillende betekenissen in het Nederlands, afhankelijk van de context. In de financiële literatuur verwijst equiteit meestal naar eigen vermogen of naar aandelen, en in de rechtswetenschap naar rechtvaardigheid bij de toepassing van wetten.

Financiële betekenis: equiteit is het nettobedrag waarop de eigenaren claims hebben na aftrek van verplichtingen. In een balans is dit eigen vermogen, opgebouwd uit gestort kapitaal, ingehouden winsten en reserves, minus eventuele eigen aandelen. Het staat tegenover vreemd vermogen en geeft solvabiliteit aan. Rendement op eigen vermogen (ROE) meet de opbrengst voor de eigenaren.

Beleggingscontext: equiteiten verwijst naar aandelen. Beleggers verwerven eigendomsrechten in bedrijven en krijgen deel in winsten en stemrecht. Aandelen vormen een belangrijke beleggingscategorie die verhandeld wordt op aandelenbeurzen. De waarde van equities wordt beïnvloed door bedrijfsresultaten, verwachtingen en marktrisico’s, en ze leveren doorgaans een hoger potentieel rendement maar ook hoger risico dan sommige andere beleggingen.

Juridische en ethische betekenis: in de rechtswetenschap verwijst equiteit naar rechtvaardigheid en billijkheid bij de toepassing van wetten. Equitabele rechtsmiddelen, zoals specifieke uitvoering of voorlopige maatregelen, streven naar een eerlijke oplossing wanneer de strikte wet tekortschiet.