Dataopslagvorm

Dataopslagvorm verwijst naar de wijze waarop data wordt opgeslagen en beheerd. Het omvat de opslaginfrastructuur, de gebruikte datastructuren en de locatie van de opslag, evenals de manieren waarop data wordt georganiseerd en toegankelijk gemaakt. De keuze voor een opslagvorm heeft invloed op prestaties, flexibiliteit, kosten en governance.

Opslagmedia en -typen vallen uiteen in fysieke media en opslagarchitecturen. Fysieke media omvatten harde schijven (HDD), solid-state drives (SSD), magnetische tapes en optische media. Daarnaast bestaan er verschillende locaties voor opslag: on-premises (lokaal in een eigen datacenter), cloudopslag via externe aanbieders, en hybride benaderingen die beide combineren. Het ruimtelijk aspect gaat vaak samen met back-up- en disaster-recovery-regimes.

Opslagstructuur verwijst naar hoe data wordt georganiseerd. Bestandsopslag (file storage) houdt data in bestanden binnen een hiërarchisch bestandssysteem. Databankopslag omvat relationele databases en NoSQL-systemen, waarin data gestructureerd is in tabellen, documenten of kolomfamilies. Objectopslag slaat data op als objecten met een uniek identificerend sleutel en bijbehorende metadata, wat veel wordt toegepast voor grote bestanden en data lakes. De keuze bepaalt hoe efficiënt query’s, versiebeheer, metadata en toegangscontrole worden gerealiseerd.

Locatie en architectuur: opslagvormen kunnen on-premises, cloudgebaseerd of hybride zijn. Cloudopslag biedt vaak schaalbare capaciteit en geografische redundantie, terwijl on-premises meer controle en voorspelbare kosten kan bieden. Hybridemodellen proberen de voordelen van beide te combineren.

Overwegingen: bij de selectie spelen capaciteit, prestaties, beschikbaarheid, duurzaamheid, kosten, beveiliging en compliance een rol. Belangrijke praktijkgebieden zijn encryptie, toegangsbeheer, backups, dataretentie en lifecycle-management.