Dakvormen

Dakvormen zijn de verschillende geometrische vormen waarin daken van gebouwen kunnen voorkomen. Ze bepalen niet alleen het uiterlijk van een gebouw, maar ook de ruimtelijke indeling, de waterafvoer, de windbelasting en de constructieve complexiteit. In de bouwpraktijk worden vaak enkele hoofdtypes onderscheiden, die variëren in aantal flanken en hoeken.

Zadeldak is een van de meest voorkomende dakvormen. Het heeft twee slopende dakvlakken die samen een horizontale nok vormen en aan de korte gevels vierkante of rechthoekige muurdelen achterlaten. Voordelen zijn eenvoudige constructie, voldoende ruimte onder het dak en relatief lage kosten. Nadelen zijn minder weerstand tegen zware wind en een hoger zichtbare gevel aan beide zijden.

Hip dak, of hipped roof, heeft vier schuine dakvlakken die samen naar de muren aflopen. Dit type biedt betere windbestendigheid en regentbesturing omdat alle zijden afwateren, maar is complexer en duurder om te bouwen. Het levert doorgaans minder ruimte op op zolderpunten dan een zadeldak.

Tentdak, ook wel piramide dak genoemd, heeft vier gelijke vlakken die samenkomen in een punt. Deze vorm wordt vaak toegepast bij torens, paviljoens of traditionele bouwwerken en is esthetisch kenmerkend, maar beperkt in bruikbare zolderruimte.

Kegeldak of kegelvormig dak heeft een ronde of achthoekige basis met een conische vorm die naar beneden toe smaller wordt. Het komt veel voor bij torens en uitbouwen en biedt een krachtige uitstraling met een duidelijke waterafvoer.

Bij elk daktype spelen materiaalkeuzes en afwerking een grote rol, waaronder dakpannen, leien, metalen bekleding en isolatie. De keuze hangt af van esthetiek, klimatologische omstandigheden en bouwkundige eisen.