wateromgeving

Wateromgeving is een Nederlands begrip dat de omgeving rondom water en de omstandigheden waarin water voorkomt beschrijft. Het omvat de fysieke, chemische en biologische kenmerken van waterlichamen zoals rivieren, meren, moerassen, kustwater en grondwater, evenals de omliggende bodem en biotische elementen die invloed uitoefenen en worden beïnvloed. De wateromgeving wordt bepaald door hydrologische dynamiek (stromingsregimes, perioden van hoog- en laagwater), temperatuur, chemische samenstelling en de morfologie van oevers en ondergrond.

De wateromgeving vormt diverse habitats voor organismen en levert ecosysteemdiensten zoals drinkwater, waterzuivering, voedselvoorziening, recreatie en klimaatregulatie via natte ecosystemen en wetlands. De kwaliteit en samenstelling van het water beïnvloeden en worden beïnvloed door biotische gemeenschappen, bodems en flora langs waterlopen. Veranderingen in de wateromgeving door menselijke activiteiten zoals landbouw, industrie en verstedelijking kunnen leiden tot eutrofiëring, zuurstofgebrek, verontreiniging en veranderingen in waterafvoer.

Beheer van de wateromgeving richt zich op het waarborgen van gezonde waterlichamen en het behoud van ecosysteemdiensten. Dit omvat monitoring van waterkwaliteit en -kwantiteit, behoud en herstel van habitats, en beleid gericht op integraal waterbeheer. In Europa speelt de Water Framework Directive een rol, aangevuld met nationale kaders. Het doel is een evenwicht tussen natuurbehoud en maatschappelijke functies zoals drinkwater, landbouw, industrie en recreatie.