waardering

Waardering is het proces van het bepalen van de waarde van een object, activiteit of persoon, of het tonen van waardering voor iemands kwaliteiten of prestaties. De term heeft zowel een economische als een sociale betekenis en wordt in diverse vakgebieden gebruikt. Etymologisch komt het van waard(e) met het achtervoegsel -ring, en duidt het op de handeling of uitkomst van het vaststellen of tonen van waarde.

In economische en financiële context verwijst waardering naar het bepalen van de waarde van activa, ondernemingen of projecten. Veelvoorkomende toepassingen zijn de waardering van vastgoed, aandelen en goodwill. Methoden zijn onder andere de vergelijkingsmethode (op basis van verkochte vergelijkbare objecten), de discounted cash flow (DCF) methode en de kostprijsbenadering. Ook overheids- of aangiftenwaarderingen, zoals taxatie voor onroerende zaken, spelen een rol in belasting- en transactiekaders. Waardering kan subjectief zijn en afhankelijk van aannames over toekomstverwachtingen, risico en marktomstandigheden.

Waardering speelt ook een sociale en organisatorische rol. Het betreft het tonen van erkenning en waardering voor mensen, prestaties en gedrag, wat van invloed kan zijn op motivatie, beloning en arbeidsrelaties. In het onderwijs, de zorg en het bedrijfsleven wordt waardering vaak expliciet vastgelegd in feedback, beoordelingscriteria en beoordelingsgesprekken.

Daarnaast is waardering van toepassing op kunst, antiek en verzamelobjecten, waarbij professionele taxaties en veilingprijzen richting geven aan handelswaarde en conserveringsbeslissingen. Waardering blijft in elk domein afhankelijk van context, tijd en beschikbare informatie.