vochtdoorading

Vochtdoorading is het proces waarbij vocht zich verplaatst door bouwmaterialen en constructies als reactie op verschillen in vochtpotentiaal. Het begrip wordt in de bouwfysica gebruikt om te beschrijven hoe vocht zich verspreidt door muren, vloeren en overige bouwdelen, en hoe dit samenhangt met temperatuur, ventilatie en constructiedetails. De belangrijkste transportmechanismen zijn waterdampdiffusie, capillaire werking en bulkwatertransport.

Waterdampdiffusie houdt in dat vocht zich verplaatst via een vochtconcentratie- of vochtigheidsgradiënt, meestal door poriën en vezelige fasen in materialen. Capillaire werking treedt op in poreuze materialen waar vloeibaar water langs wanden en kroonputjes omhoog of zijwaarts wordt getrokken door capillaire druk. Bulkwatertransport verwijst naar vloeistofbeweging door openingen, scheuren of poreuze lagen als gevolg van zwaartekracht of drukverschillen. In gebouwen kan vochtdoorading leiden tot condensatie op koude vlakken, schimmelgroei, veroudering van materialen en verminderde energie-efficiëntie.

Factoren die vochtdoorading beïnvloeden zijn onder meer materiaalsoort en porositeit, dikte en degree of verbindingen, temperatuur- en vochtigheidsverschillen, bouwfouten en open verbindingen met de buitenlucht. De gevolgen zijn afhankelijk van klimaatomstandigheden en constructiedetails en kunnen variëren van esthetische schade tot structurele problemen.

Beheer en ontwerp van vochtdoorading richten zich op passende detailvorming, zoals dampremmende en dampdoorlatende lagen afgestemd op het klimaat, drainage- en vochtregulering, luchtdichte wanden waar nodig, en voldoende ventilatie. Metingen (vochtgehalte, relatieve vochtigheid) en modellering (hygrothermische modellen) ondersteunen het begrip en de beheersing van vochtdoorading in bestaande en nieuwe bouwdelen.