vertrekpercentage

Vertrekpercentage is een statistische maatstaf die het aandeel van vertrekkende medewerkers in een organisatie beschrijft over een afgesproken periode. Het wordt vooral gebruikt in personeelsbeleid en human resources om verloop te volgen, te begrijpen en te plannen. De term kan ook in bredere zin toegepast worden op andere groepen die een vertrek kennen, maar in praktijk ligt de focus vaak op werknemers.

Berekening en varianten. De meest gangbare definitie is: vertrekpercentage = (aantal vertrekkers in de periode / gemiddelde personeelsomvang gedurende die periode) × 100. Een alternatief, veelal gebruikt wanneer slechts het beginaantal wordt gebruikt, is vertrekpercentage = (aantal vertrekkers in de periode / aantal werknemers aan het begin van de periode) × 100. Voorbeelden en afdelingen kunnen separate vertrekpercentages opleveren, bijvoorbeeld per functie, afdeling of dienstverbandstype (voltijds/parttime), om gerichte interventies mogelijk te maken.

Interpretatie. Een hoger vertrekpercentage duidt meestal op een hoger verloop en kan wijzen op kwesties zoals werkdruk, beloning, carrièrekansen of arbeidsvoorwaarden. De interpretatie is afhankelijk van sector, bedrijfsgrootte en benchmark. Het is belangrijk om onderscheid te maken tussen vrijwillig vertrek (bijv. zelf opgestapt) en onvrijwillig vertrek (ontslag, restructurering), omdat deze onderliggende oorzaken verschillend kunnen zijn.

Beperkingen en overwegingen. Vertrekpercentage geeft geen inzicht in redenen voor vertrek en houdt geen rekening met de kwaliteit van aanwervingen of met noodzaken van uitstroom. Daarnaast kan de waarde sterk beïnvloed worden door het tijdvenster en door seizoens- of reorganisatie-effecten. Daarom is het raadzaam om vertrekken te analyseren in combinatie met aanvullende métrieken zoals retentie, burn rate, en tevredenheid onder medewerkers.

Zie ook: personeelsverloop, retentie, churn (klantenverloop).