taalverwervers

Taalverwervers is een term die in het Nederlands wordt gebruikt om personen te beschrijven die talen verwerven, zowel in de zin van moedertaalverwerving als van het leren van tweede of vreemde talen. In linguïstisch en onderwijskundig onderzoek verwijst het begrip naar het proces waarbij taal onbewust of bewust wordt opgepikt en geïntegreerd in communicatieve vaardigheden, en niet alleen naar het expliciet aanleren van regels. De term benadrukt dus het proces van verwerving en internalisatie van taal, in tegenstelling tot louter uit het geheugen ophalen van losse formules.

Het begrip is nauw verwant aan theorieën over eerste- en tweede-taalverwerving. Bij taalverwervers gaat het om interactie, input en betekenisvolle communicatie als drijvende krachten, vaak met verschillende factoren zoals leeftijd, aanleg, motivatie en affect. Verschillende leeromstandigheden kunnen leiden tot verschillende leerpaden, van naturalistische blootstelling tot gestructureerde taaloefening. Met betrekking tot tweede taalverwerving wordt vaak gesproken over fasen van betrokkenheid en progressie, variërend van basiscommunicatieve vaardigheden tot gevorderde taalcompetentie.

Toepassingscontexten variëren van informele taalverwerving in sociale omgevingen tot formeel onderwijs en online leeromgevingen. beoordelingssystemen zoals het Gemeenschappelijke Europese Referentiekader voor Talen (CEFR) bieden niveaus om groei te meten, terwijl andere toetsen en portfolio’s een completer beeld geven van communicatieve bekwaamheid. Zie ook polyglot, tweede taalverwerving, meertaligheid en taalonderwijs.