stofgrootte

Stofgrootte, oftewel de grootte van de deeltjes waaruit een stof bestaat, is een fundamentele eigenschap in uiteenlopende wetenschappelijke en technische disciplines. De meting van stofgrootte wordt doorgaans uitgedrukt in micrometer (µm) of nanometer (nm), afhankelijk van de schaal van de deeltjes. In de mineralogie, bodemkunde en geotechniek wordt de korrelverdeling van een grondmonster vaak weergegeven met de voorkeurssortering (D10, D50, D90) die respectievelijk deeltjesgroottes aanduidt waaronder respectievelijk 10 %, 50 % en 90 % van het totale volume zit.

Kleinere stofgroottes hebben een groter specifiek oppervlak, wat van groot belang is voor chemische reacties, adsorptie en katalyse. In de luchtvaart en gezondheidszorg beïnvloedt deeltjesgrootte de luchtvaartveiligheid en de gezondheidseffecten van inhalabele deeltjes; fijnstof (PM₂.₅) kan diep in de longen doordringen en cardiovasculaire problemen veroorzaken. Industriële processen maken gebruik van verschillende methoden om stofgrootte te bepalen, waaronder laser diffractie, elektrostatische oplopingsanalyse en beeldanalyse met elektronenmicroscopen.

Het beheersen van stofgrootte is cruciaal voor de kwaliteit van materialen zoals cement, kunststoffen en poeders, omdat het de stroombaarheid, dichtheid en sterkte-eigenschappen beïnvloedt. In de voedingsindustrie wordt de granulometrie van meel en suiker gebruikt om textuur en oplosbaarheid te reguleren. Samengevat speelt stofgrootte een sleutelrol in zowel natuurlijke fenomenen als door de mens geleide productieprocessen, waarbij nauwkeurige karakterisering essentieel is voor optimale prestaties en veiligheid.