stabiliteitsbewaking
Stabiliteitsbewaking is het systematisch proces van het continu observeren, evalueren en besturen van de stabiliteit van een systeem om instabiliteit en falen te voorkomen. Het combineert meetgegevens uit sensoren met rekenmodellen en beslissingsondersteuning om te bepalen of de huidige toestand binnen veilige stabiliteitsgrenzen ligt. Doel is tijdig signaleren van dreigende instabiliteit en waar nodig corrigerende maatregelen of automatische aanpassingen mogelijk te maken. De term wordt in verschillende sectoren toegepast, waaronder maritieme, civiele techniek, energie en transport.
Technisch gezien omvat stabiliteitsbewaking de sensorinfrastructuur (bijv. inclinometeren, hoekmeters, strain gauges, GPS/GNSS), data-acquisitie en tijdreeksanalyse, realtime
In de scheepvaart draait stabiliteitsbewaking om het behoud van voldoende stabiliteit onder verschillende belasting- en omgevingsomstandigheden,
Uitdagingen omvatten datakwaliteit, sensorplaatsing, cyberveiligheid en het voorkomen van fout-alarmeringen. Stabiliteitsbewaking maakt deel uit van veiligheids-