sorbinezuur

Sorbinezuur, ook bekend als sorbic acid, is een onverzadigde carboxylzuur met de chemische formule C6H8O2 en naamgevingspositie 2,4-hexadienoic acid. De stof komt van nature voor in kleine hoeveelheden in sommige vruchten en planten, en is naar de lijsterbes (Sorbus aucuparia) vernoemd, waaruit het voor het eerst werd geïsoleerd. In de voedingsindustrie wordt het vooral gebruikt in de vorm van zouten zoals kaliumsorbaat of natriumsorbaat.

Het belangrijkste gebruik van sorbinezuur is als conserveermiddel. Het remt de groei van schimmels en sommige gisten en wordt vooral toegepast in zure producten met een pH lager dan ongeveer 6, waarbij de effectiviteit hoger is. Het is bekend onder de E-nummer E200 en komt veelvuldig voor in voedingsmiddelen zoals dranken, sauzen, conserven en sommige cosmetica en farmaceutische producten. De werking berust grotendeels op het verstoren van de membraanfunctie en het remmen van celprocessen bij schimmels.

Productie en stabiliteit: sorbinezuur wordt industrieel chemisch geproduceerd en kan ook als zouten worden toegepast. Het bewaart effectief bij lage pH-omstandigheden en is relatief stabiel bij normale verwerkings- en opslagtemperaturen, maar minder stabiel bij hoge pH of blootstelling aan intens licht en warmte. Het wordt vaak gebruikt in combinatie met andere conserveermiddelen en bijproducten om de houdbaarheid te vergroten.

Veiligheid en regelgeving: sorbinezuur is op grote schaal goedgekeurd voor gebruik als conserveermiddel in vele landen, met toegepaste limieten die per product variëren. Bij zeldzame personen kan huid- of oogirritatie optreden bij directe blootstelling, en als met een zouten of geconcentreerde vloeistof in contact gekomen wordt, moet contact worden vermeden. Over het algemeen wordt het als veilig beschouwd wanneer het volgens de wetgeving wordt toegepast.