sanctioneert

Sanctioneert is de tegenwoordige tijd van het Nederlandse werkwoord sanctioneren. Het woord heeft in het Nederlandse taalgebied doorgaans twee hoofdbetekenissen, die afhankelijk van de context duidelijk van elkaar verschillen.

In de politicologisch-juridische context betekent sanctioneren meestal het opleggen van sancties of straffen aan een land, organisatie of individu. Dit gebruik is gangbaar in het nieuws en beleidsteksten over internationale betrekkingen, waar sancties zoals handelsbeperkingen, financiële blokkades of reisbeperkingen worden opgelegd als reactie op bepaald gedrag. In dit sense kan men ook spreken van sancties opleggen door een staat of door multilaterale instellingen.

Daarnaast kan sanctioneren verwijzen naar het geven van officiële goedkeuring of bekrachtiging aan een voorstel, wet of besluit, zodat het van kracht wordt. In oudere of formelere taal wordt soms gezegd dat een wet “gesanctioneerd” wordt door een bevoegd hoofd (bijvoorbeeld de koning of koningin), waarmee de wet in werking treedt. In moderne praktijk wordt in veel gevallen vaker gesproken van bekrachtigen of goedkeuren, maar sanctioneren blijft in sommige contexten nog gangbaar.

Etymologisch gezien is sanctioneren ontleend aan Franse sanctionner en Latijnse wortels die zowel het idee van goedkeuring als van straf of sanctie kunnen dragen. In het Nederlands kunnen de twee betekenissen tot verwarring leiden, net als het Engelse sanction, daarom is het belangrijk om context te geven wanneer men sanctioneren gebruikt.

Zie ook: sanctie, sancties (penale of politieke maatregelen), bekrachtigen, goedkeuren.