padlijnen

Padlijnen is een term die in cartografie, ruimtelijke ordening en GIS wordt gebruikt om lijnen op kaarten en tekeningen aan te duiden die de ligging en richting van wandelroutes aangeven. Ze verwijzen naar de fysieke of geplande paden voor voetgangers en kunnen onderdeel zijn van een groter netwerk zoals voet- en wandelroutes, parken en verbindingsroutes tussen wijken. De term wordt vooral gebruikt in Nederland en België binnen bestemmingsplannen, ontwerpdocumenten en GIS-gegevenssets.

Representatie: padlijnen worden doorgaans weergegeven als polylijnen in GIS. Verschillende kenmerken kunnen worden vastgelegd: naam van het pad, breedte, ondergrond, toegankelijkheidskenmerken (rolstoeltoegankelijkheid), status (bestaand, gepland, geherstructureerd) en legaliteit (onder welke jurisdictie valt het pad). Visuele symboliek varieert per organisatie, bijvoorbeeld stevige lijnen voor bestaande paden en gestippelde lijnen voor geplande routes.

Toepassingsgebied: nuttig bij ruimtelijke plannen, verkeersveiligheid, publieksparticipatie en onderhoudsplannen. Voor ontwerpers helpen padlijnen bij het bepalen van connectiviteit en bereikbaarheid; voor beheerders bij onderhoud en exploitatie.

Relatie met andere netwerken: padlijnen maken vaak deel uit van een bredere bewegwijzerings- en netwerktopologie die ook fiets-, bus- en autowegen omvat. In datasets kan de padlijn dienen als basis voor verificatie en simulaties van voetgangersstroom.

Zie ook: voetpad, wandelroute, GIS, bestemmingsplan.