nutrientenbelasting

Nutriëntenbelasting is een milieubelasting die gericht is op het verminderen van nutriëntenbelasting in het milieu, met name stikstof en fosfor. De belasting kan worden geheven op ingevoerde nutriënten, zoals kunstmest en dierlijke mest, of op de uitstoot en emissies van nutriënten die in water, bodem of lucht terechtkomen. Het doel is maatschappelijke kosten die samenhangen met eutrofiëring en waterverontreiniging te internaliseren, zodat bedrijven en boeren prikkels krijgen om nutriënten efficiënter te gebruiken en milieuvriendelijke praktijken te adopteren.

Werkingsmechanisme en ontwerpvarianten variëren. Een belasting kan worden geheven per kilogram nutriënt, met differentiatie naar bron (kunstmest, mest, voer) of naar sector. Sommige ontwerpen richten zich op inputbelasting (duurder maken van nutriëntbronnen), andere op output of emissies (boetes of tarieven voor afgifte van nutriënten aan water). Tarieven kunnen verschuiven op basis van milieu-ambities, met vrijstellingen of reductiekortingen voor maatregelen zoals precisielandbouw, afvang en verwerking van nutriënten, of investeringen in waterzuivering en herstel van natuurgebieden.

Motivatie en debat: nutriëntenbelasting beoogt de externaliteiten van overmatig nutriëntengebruik te verminderen, waaronder algensoortenbloei, verslechtering van waterkwaliteit en hogere kosten voor behandeling van drinkwater. Voor- en nadelen worden besproken, zoals administratieve complexiteit, moeilijkheden bij het meten van emissies, mogelijke economische lasten voor landbouw en concurrentiepositie, en de vraag hoe de opbrengsten verantwoord kunnen worden besteed.

Zie ook: milieubelastingen, waterkwaliteitbeleid, emissiehandel en agrarisch milieubeleid.