molarietijd

Molarietijd is een term die in het Nederlands gebruikt kan worden om te verwijzen naar de tijdsduur of tijdskader die gepaard gaat met de rijping en eruption van molaren in een mensengebit. De term is geen vaste, widely accepted terminologie in standaard medische of tandheelkundige literatuur en komt voornamelijk voor in informele of regionale bronnen. In dat verband kan het ambigu zijn en verschillende betekenissen hebben afhankelijk van de context.

In de tandheelkunde wordt de term meestal verbonden aan twee aspecten van molaren: de eruptietijd en de algemene ontwikkelingsperiode van molaren. Eruptietijd verwijst naar wanneer de molaren door het tandvlees komen en in het juiste beetvlak komen te staan. Erfelijkheid, uitwendige factoren en mondgezondheid beïnvloeden deze timing sterk. Molarietijd kan daarom worden opgevat als het tijdsvenster waarin molaren normaal rijpen en wortelformatie voltrekt.

Algemene eruptieachtige tijdsramingen (met aanzienlijke individuele variatie) zijn onder meer: de eerste permanente molaar rijpt meestal rond 6-7 jaar, de tweede permanente molaar rond 11-13 jaar, en derde molaire (wisdomtand) vaak ergens tussen 17 en 25 jaar. Deze ranges kunnen afwijken per individu en bevolkingsgroep. Het begrip molarietijd fungeert dus vooral als informele beschrijving van de timing van molaarontwikkeling en is geen rigide diagnose- of meeteenheid.

In een chemische context is molarietijd geen gangbare term; men kan verwarring zien met molariteit (concentratie) maar er bestaat geen vaste definitie voor molarietijd in de chemie.

Zie ook: Molariteit, Tandontwikkeling, Gebit en eruptie.