langedagplanten

Langedagplanten, ook wel langdagplanten genoemd, zijn planten die bloemzetting uitlokken wanneer de daglengte langer is dan een soort-specifieke drempelwaarde. Bij deze planten vindt de bloei meestal plaats in de late lente of vroege zomer, wanneer de dagen lang genoeg zijn.

Het fenomeen valt onder fotoperiodisme. De plant meet de duur van het licht per etmaal met behulp van een circadiaan klok en fotoreceptoren zoals fytochrome en cryptochroom. Als de daglengte de drempel overschrijdt, wordt de bloemvorming geïnduceerd. Bij lange dagen is vaak een korte onderbreking van de nacht nodig, of een nacht-break kan bloeminductie bevorderen bij sommige soorten.

Voorbeelden van long-dayplanten zijn onder meer spinazie en sla, die in tuinbouw en landbouw vaak bloei-inductie volgen bij langere dagen. Daarnaast reageren diverse gras- en klaversoorten op lange dagen. Er bestaan variaties tussen soorten: sommige planten vereisen duidelijke lange dagen, terwijl andere minder strikt reageren op daglengte.

Praktisch gezien kunnen telers daglichtduur en kunstmatige verlichting gebruiken om bloemzetting te plannen. Ook zijn er dag-neutrale planten, die lichte of donkere perioden minder invloed hebben op hun bloei. Veranderingen in seizoen en lichtverdeling kunnen daardoor de timing van bloei aanzienlijk beïnvloeden.

Zie ook: fotoperiodisme, kortdagplanten, dag-neutraal.