kastanje

Kastanje is in het Nederlands de naam voor verschillende bomen en hun eetbare vruchten uit het geslacht Castanea, met Castanea sativa als belangrijkste soort voor menselijke consumptie. Een veelvoorkomende verwarring betreft de paardenkastanje, Aesculus hippocastanum, waarvan de noten giftig zijn en niet eetbaar; die boom draagt de naam kastanje in het dagelijks taalgebruik maar behoort tot een ander geslacht en families.

De zoete of tamme kastanje is een loofboom die tot zeventien tot dertig meter hoog kan worden. De vruchten zitten in stekelige doppen; de noot heeft een dunne, bruine schil en een vlezige, zoete kern. Castanea sativa is oorspronkelijk afkomstig uit delen van Zuid-Europa en Klein-Azië en wordt wereldwijd geteeld in gematigde klimaten in Europa, Noord-Amerika en Azië. De bomen bloeien in de zomer en dragen in de herfst vruchten die rijpen tussen september en november.

Toepassing en cultuurhistorie: de vruchten worden geconsumeerd als geroosterde, gekookte of gepureerde noten, en worden verwerkt tot kastanjemeel, dessertvullingen en snoepgoed. Kastanjes hebben een relatief hoog koolhydraatgehalte, leveren vezels en sommige vitaminen en mineralen, en bevatten weinig vet vergeleken met andere noten. Ze zijn van nature glutenarm, wat ze geschikt maakt voor bepaalde diëten.

Verwerking en opslag: oogst vers en verwijder de stekelige dop voordat je de noot bewaart. Verse kastanjes kun je in de koelkast enkele weken bewaren, of invriezen na voorbewerking. Voor het roosteren in de oven maak je vaak een kruisje in de schil om scheuren te voorkomen en de schil erna gemakkelijker te verwijderen. In tegenstelling tot eetbare kastanjes zijn paardenkastanjes niet geschikt voor consumptie.