kardiotreening

Kardiotreening is een trainingsvorm die gericht is op het verbeteren van de werking van het hart en de longen door regelmatige aerobe belasting. Het doel is de zuurstofopname, de efficiëntie van de bloedcirculatie en het uithoudingsvermogen te vergroten, wat bijdraagt aan het algehele functioneren en de gezondheid.

Veelvoorkomende vormen van kardiotreening zijn activiteiten waarbij grote spiergroepen ritmisch en continu worden aangesproken, zoals hardlopen, fietsen, zwemmen, brisk-walking, roeien en cardio-apparatuur in de sportschool. Varianten zijn onder meer continu matig intensieve cardio, intervaltraining (HIIT) met korte periodes van hoge intensiteit afgewisseld met herstel, en duurtraining over langere afstanden.

Voordelen van regelmatige kardiotreening zijn onder meer een betere maximum zuurstofopname (VO2max), lagere bloeddruk, gunstige veranderingen in cholesterol- en insulinehuishouding, betere gewichtregulatie, en positieve effecten op mentale gezondheid en welzijn. Ook op lange termijn kan het risico op hart- en vaatziekten en andere chronische aandoeningen verminderen.

Richtlijnen en uitvoering: voor volwassenen wordt doorgaans gestreefd naar ongeveer 150 minuten matig intensieve cardio per week, of 75 minuten intensieve cardio, verdeeld over meerdere dagen. Daarnaast is het aan te raden om wekelijkse sessies met matige tot lichte krachttraining op te nemen. Beginners starten bijvoorbeeld met 10–20 minuten per sessie, 2–3 keer per week, en bouwen geleidelijk op.

Veiligheid: raadpleeg bij bestaande hartaandoeningen, ouderdom of andere gezondheidsproblemen een arts voordat men met kardiotreaining begint. Let op signalen zoals pijn op de borst, duizeligheid of ernstige kortademigheid en stop bij twijfel. Warm- en cooling-down (5–10 minuten) zijn aan te raden. Een realistische intensiteit wordt vaak bepaald met de praat-test of, waar mogelijk, een hartslagmeting. Een lichte tot matige intensiteit waarbij men nog net kan praten wordt als beginpunt aanbevolen.

---