kameromvang

Kameromvang is een term uit de bouw, interieur en vastgoed die de grootte van een kamer of ruimte aanduidt. Meestal gaat het om de oppervlakte van de kamer, uitgedrukt in vierkante meters (m2). In sommige gevallen kan ook de inhoud van de kamer worden aangegeven, bijvoorbeeld wanneer de hoogte van het plafond moet worden meegenomen en de kamervolumen relevant is.

De kameromvang wordt bepaald door de lengte en breedte te meten; bij een onregelmatige kamer kan men de ruimte opdelen in rechthoeken en de oppervlakten optellen. Voor het volume vermenigvuldigt men de oppervlakte met de plafondhoogte. Meet nauwkeurig met een rolmaat, meetlint of een laserafstandmeter. Voor onregelmatige vormen geldt: bereken afzonderlijke delen en tel ze bij elkaar op.

Bij vastgoedtransacties en bouwkundige rapporten worden de maten vaak vastgelegd volgens geldende normen, zoals NEN 2580 in Nederland, die beschrijven hoe gebruiksoppervlakte (NLA), brutovloeroppervlak (BVO) en overige gebieden berekend worden. De term kameromvang verwijst meestal naar de oppervlakten en afmetingen van specifieke kamers binnen een gebouw.

De kameromvang beïnvloedt inrichting, lichtinval, verwarming en ventilatie. Voor het plannen van meubilair en indeling is het nuttig om zowel afmetingen als hoogte te kennen. Op kleinere kamers kunnen inbouwkasten, zwevende meubels en slimme opbergoplossingen de bruikbare ruimte vergroten.

In residentiële panden variëren kamers in de regel van enkele m2 tot tientallen m2; slaapkamers liggen vaak tussen 8 en 15 m2, woonkamers vaak tussen 18 en 40 m2, afhankelijk van de woning. De hoogte van plafonds speelt daarbij een rol voor het ruimtelijk gevoel.