enwekkende

Enwekkende is een bijvoeglijk naamwoord in het Nederlands dat wordt gebruikt om iets aan te duiden dat ontzag, bewondering of verrassing oproept. Het woord is afgeleid van het werkwoord enwekken, samengesteld met het voorvoegsel en- dat meestal dwingt tot een versterkende of activerende betekenis. De -ende-vorm functioneert als een participium dat als adjective schap kan dienen bij een zelfstandig namewoord, bijvoorbeeld een enwekkende prestatie of een enwekkende ontdekking.

Etymologie en betekenis

Enwekkende gaat terug op enwekken, waarin het voorvoegsel en- een versterkend effect aangeeft en het werkwoord de kern vormt van wakker maken of doen opwakken. Als bijvoeglijk naamwoord beschrijft enwekkende zaken die zo opzienbarend zijn dat ze bewondering of ontzag afdwingen. De term heeft doorgaans een positieve of bewonderende connotatie en komt vooral voor in formele, literaire of retorische contexten.

Gebruik en syntaxis

Enwekkende wordt meestal geplaatst voor het zelfstandig naamwoord waar het naar verwijst: een enwekkende prestatie, een enwekkende boodschap, een enwekkende ontdekking. Het taalregister ligt eerder in de beschrijvende en persmatige of literaire stijl; in alledaagse spreektaal is het minder gebruikelijk en kan men vaker kiezen voor synoniemen als indrukwekkend, adembenemend of verbluffend.

Synoniemen en verwante termen

Indrukwekkend, adembenemend, verbluffend, spectaculair, fascinerend.

Zie ook

Indrukwekkend, adembenemend, spectaculaire eigensdraagten, bewondering in de taal.

Afrikaans cognaat

In Afrikaans komt soortgelijke vormgeving voor en kan enwekkende als leenwoord in vergelijkbare betekenissen voorkomen. Desalderwijs blijft de Nederlandse usage primair in formele of literaire contexten.