drukresolutie

Drukresolutie verwijst naar de mate waarin een drukwerk detail en scherpte kan tonen. Het wordt meestal uitgedrukt in dots per inch (dpi). Bij halftoondrukken, zoals in magazines en brochures, speelt ook lines per inch (lpi) een rol in de manier waarop tinten worden opgebouwd. DPI geeft aan hoeveel individuele inkt- of tonerpunten een printer in een rechte inch kan plaatsen, waarmee detail en randscherpte worden bepaald.

De maximale drukresolutie hangt samen met verschillende factoren, waaronder de printerkop en de grootte van de druppels, de gebruikte media en inkten, en de techniek voor dithering of halftoon. Grotere druppels of minder consistente inkt kunnen de scherpte verminderen, terwijl geavanceerde droplettechnologie en hoogwaardige pigmenten betere detailreproductie mogelijk maken. Ook de schermtechniek en de gekozen screen ruling beïnvloeden hoe grijstinten en kleuren op papier verschijnen en of er moiré- of andere artefacten ontstaan.

Het verschil tussen de drukresolutie en de resolutie van het digitale bestand is belangrijk. Een afbeelding van 300 dpi kan bij een drukoppervlak van 600 dpi sommige details beter reproduceren, maar oversampling biedt geen oneindige verbetering. Voor tekst en eenvoudige grafieken wordt vaak 300 dpi aanbevolen; voor foto’s geldt doorgaans 300–600 dpi, afhankelijk van papier, kijkafstand en gewenste kwaliteit. Hogere dpi’s leveren vaak steeds minder merkbaar voordeel naarmate de kijkafstand groter wordt.

In de praktijk bepaalt drukkwaliteit niet alleen de dpi, maar ook de media, kleurbeheer en druppeltechniek. Voor professionele resultaten is het verstandig tevoren af te stemmen op papierkwaliteit, inkten en de gewenste kijkafstand, en bestanden aan te leveren met passende resolutie en kleurprofielen.