drainageleiding

Drainageleiding is een buis of leidingsysteem dat is bedoeld voor het afvoeren van oppervlaktewater en/of grondwater uit een gebied of constructie. Het doel is de waterdruk in de ondergrond te verlagen, drainageproblemen te voorkomen en drooglegging te bevorderen. Drainageleidingen komen veel voor bij gebouwen, wegen, sportvelden en in de landbouw.

Typen en configuraties

Drainageleidingen zijn vaak perforerende of opengewerkte buizen die omgeven zijn door drainage- of filterlagen. In een drainagezak of -bed worden ze bij voorkeur gelegd in een sleuf gevuld met korrelige drainagegrond en afgeschermd met filtermateriaal zoals geotextiel. Het water wordt via de perforaties of openingen opgenomen en via een collector of buizenstelsel naar een emissiepunt geleid, vaak onder zwaartekracht.

Constructie en onderdelen

Een drainageleiding bestaat meestal uit een buis (vaak PVC of HDPE) met gaatjes of openingen, plus een drainagelaag van grind of gravel, een geotextiel als filter en eventueel extra geocomposiet materialen. Boven of naast de leiding kunnen uitbreidingspunten of drains zorgen voor verbindingen naar hoofdafvoeren, sloten of malen. De aanleg vindt plaats in een sleuf met voldoende afschuining en speelt rekening met toekomstige waterinfiltratie.

Toepassingen

Veelvoorkomende toepassingen zijn drainage van bouwplaatsen en kelders, drainagesystemen langs wegen en infrastructuur, drainage van landbouwpercelen en sportvelden, en drainage achter muren of bij dijken. Het systeem kan zowel passief als op druk functioneren in combinatie met pompen.

Onderhoud en normen

Drainageleidingen vereisen periodieke inspectie en reiniging om verstopping te voorkomen. In Nederland en daarbuiten gelden bouw- en waternormen en richtlijnen die de aanleg, materialen en prestaties van drainageleidingen specificeren. Afvoerpunten en kleinschalige inspectiepunten worden meestal geïntegreerd in het ontwerp.