certificaatbeleid

Certificaatbeleid, in de context van informatienetwerken en PKI, is een formeel document van een Certificate Authority (CA) waarin de regels, vereisten en verantwoordelijkheden zijn vastgelegd met betrekking tot de uitgifte en het beheer van digitale certificaten. Het doel is vertrouwen tussen de CA en de gebruikers (relying parties) te creëren door duidelijk aan te geven onder welke voorwaarden een certificaat bruikbaar is en welke garanties de CA biedt.

Een certificaatbeleid beschrijft doorgaans de doelgroep of gemeenschap waarvoor het certificaat bedoeld is, het niveau van identiteitverificatie en validatie dat wordt toegepast, de beoogde use cases en toegestane toepassingen, afspraken over aansprakelijkheid en vrijwaring, procedures rondom uitgifte, heruitgifte en verlenging, en de mechanismen voor intrekking en publicatie van vervallen certificaten. Ook bevat het beleid verplichtingen van zowel de abonnee als de CA en de verwachtingen ten aanzien van beveiligingspraktijken.

Relatie met de praktische uitvoering: naast het certificaatbeleid bestaat vaak een Certification Practice Statement (CPS), waarin de CA uitlegt hoe zij het beleid in de praktijk waarmaakt, welke controles en beveiligingsmaatregelen zij toepast en hoe incidenten worden behandeld. Samen vormen CP en CPS een coherent vertrouwenkader voor relying parties.

Standaarden en jurisdictie: veel organisaties gebruiken internationale normen zoals RFC 3647 als leidraad voor het structureren en formuleren van CP en CPS. In de Europese context spelen regelgeving zoals eIDAS een rol, vooral bij gekwalificeerde certificaten met strengere vereisten.

In de praktijk biedt een duidelijk certificaatbeleid transparantie en houvast voor systemen en gebruikers, waardoor de geschiktheid en betrouwbaarheid van certificaten beter beoordeeld kunnen worden.