bronverificering

Bronverificering is het proces waarbij beweringen in een tekst worden bevestigd aan controleerbare en betrouwbare bronnen voordat ze worden gepubliceerd. Het doel is nauwkeurigheid, transparantie en verifieerbare informatie. Het is fundamenteel in journalistiek, academisch schrijven en publieke communicatie, om misinformatie tegen te gaan en lezers de mogelijkheid te geven de bronnen te raadplegen.

Het verificatieproces omvat het identificeren van de bewering, zoeken naar passende bronnen, en het evalueren van betrouwbaarheid en relevantie. Belangrijke criteria zijn autoriteit, nauwkeurigheid, objectiviteit en actualiteit. Bij meerdere onafhankelijke bronnen die dezelfde bewering ondersteunen, wordt de betrouwbaarheid verhoogd. Zodra een bron is bevestigd, wordt een duidelijke verwijzing opgenomen met volledige bibliografische gegevens en, indien mogelijk, de datum van raadpleging.

Bronnen zijn onder te verdelen in primaire, secundaire en tertiaire bronnen, elk met eigen rol. Preferentie gaat uit naar primaire bronnen wanneer beschikbaar, gevolgd door onafhankelijke secundaire bronnen. Betrouwbare wetenschappelijke tijdschriften, gerenommeerde nieuwsorganisaties en officiële documenten worden doorgaans als geschikt beschouwd. Het is ook belangrijk om retractions en updates te controleren en om archiefkopieën te overwegen voor webpagina's die kunnen verdwijnen.

In de praktijk hanteert men normen zoals verifiëerbaarheid, nauwkeurige citatie en transparante afweging van bronnen. Bij online teksten helpt het gebruik van actueel toegankelijke verwijzingen, DOI’s en het vermelden van de raadplegingdatum. Problemen bij bronverificering zijn onder meer valse bronnen, vertekeningen, verouderde informatie en betaalde toegang die de controle bemoeilijken. Door systematisch te verifiëren vergroot men de geloofwaardigheid en laat men lezers bronnen zelf controleren.