boerderijen

Boerderijen zijn de boerderijcomplexen en -bedrijven die in het Nederlandse en Vlaamse platteland voorkomen. De term verwijst zowel naar de onderneming als naar het bijbehorende gebouw. Een boerderij bestaat meestal uit een woonhuis en diverse agrarische gebouwen zoals stallen, schuren en opslagruimten, die rondom een erf zijn gegroepeerd. Samen vormen ze het centrum van het landelijke arbeidsleven en economische activiteit.

Typen boerderijen variëren op basis van de hoofdactiviteit. Melkveeboerderijen houden koeien en produceren melk; akkerbouwbedrijven richten zich op granen, aardappelen en andere gewassen; gemengde bedrijven combineren teelten met veehouderij. Daarnaast bestaan er gespecialiseerde boerenbedrijven zoals tuinbouw, bollenteelt en fokkerijen. De inrichting en grootte van de boerderij verschillen per regio, klimaat en ondernemingsstrategie.

Wat betreft architectuur en layout voldoen boerderijen doorgaans aan een erfstructuur met een woonruimte die nabij de bedrijfsruimten ligt. Rond het erf bevinden zich stallen, hooibergen, schuren en opslagloodsen. Sommige complexen zijn nog traditioneel gebouwd met houten balken en steen, andere zijn gemoderniseerd met geïsoleerde stallen en mechanisatie.

Historisch gezien waren boerderijen kleinschalige familiebedrijven die de dorpsgemeenschap van voeding voorzagen. In de afgelopen decennia heeft mechanisatie, schaalvergroting en urbanisatie geleid tot herschikking van eigendom en bedrijfsvoering. Veel boerderijen zijn aangepast voor wonen, openstelling als agrarisch onderwijs of recreatie, of behouden als erfgoed. Ze blijven een belangrijk element van het landelijke landschap en cultuur in Nederland en Vlaanderen.