basisvaardigheid

Basisvaardigheid is een begrip uit onderwijs- en arbeidsmarktbeleid dat verwijst naar de fundamentele vaardigheden die nodig zijn om volwaardig deel te nemen aan de samenleving en de economie. Het omvat doorgaans basale competenties op talige en numerieke gebieden, maar kan ook digitale vaardigheden, leer- en onderzoeksvaardigheden, en sociale vaardigheden omvatten. In de praktijk wordt vaak gesproken over lees- en schrijfvaardigheid, taalvaardigheid (mondelinge en schriftelijke communicatieve competenties), rekenen en wiskundig denken, digitale geletterdheid en informatievaardigheden, alsmede leren leren en samenwerkings- en communicatieve vaardigheden.

Het begrip heeft zowel een onderwijs- als een sociaal-economisch doel. Het verbeteren van basisvaardigheden ondersteunt toegang tot onderwijs en werk, vermindert risico op laaggeletterdheid en digitale uitsluiting en bevordert maatschappelijke participatie. Binnen de Nederlandse en Vlaamse context zijn beleidsinitiatieven gericht op het voorkomen en verkleinen van taal- en digitale achterstanden, het aanbieden van volwassenenonderwijs en het versterken van ondersteuning in gemeenten en scholen.

Toetsing en monitoring van basisvaardigheden vindt plaats via toetsen, screenings en evaluaties op verschillende niveaus, variërend van schooltoetsen tot landelijke en regionale programma’s voor volwassenen. Ontwikkeling gebeurt gedurende de hele levensloop: in het basisonderwijs, voortgezet onderwijs, beroepsonderwijs en via volwasseneneducatie en bibliotheek- en digitale-inclusieprojecten.

Zie ook: basisvaardigheden en verwante competenties zoals alfabetisering, numerieke geletterdheid en digitale geletterdheid.