baarmoederinvolutie

baarmoederinvolutie, ook wel postpartum involutie genoemd, verwijst naar het fysiologische proces waarbij de baarmoeder terugkeert naar de grootte en vorm die het had vóór de zwangerschap. Dit herstelproces begint direct na de bevalling en wordt gestimuleerd door hormonale veranderingen, vooral een afname van progesteron en een toename van oxytocin.

Tijdens de eerste dagen na geboorte samentrekt de spierlaag van de baarmoeder (de myometrium) subtiel, waardoor de baarmoeder afneemt in volume. Met elke menstruatiecyclus vermindert de structuur verder. De meeste vrouwen zien een aanzienlijke terugval van het baarmoederkleefvolume binnen drie weken, waarna de anatomie zich herstelt tot het voor zwangerschapsniveau.

Factoren die de snelheid en kwaliteit van de involutie beïnvloeden zijn onder meer de wijze van hechting (bij ongelangeerde placenta of retentie), de aanwezigheid van infecties zoals endometritis, vruchtwater- of bloedverlies, en het gebruik van bepaalde medicijnen. Ernstige vertraging kan leiden tot complicaties als postpartum hemorrhages, chronische buikpijn of later postpartale infecties.

Anatomisch is de involutie normaal, maar in zeldzame gevallen kan een remming van het proces optreden, bekend als een "involutiecropathie". Klinische aandacht vereist dit, met diagnostische beoordeling via lichamelijk onderzoek, beeldvorming of laboratoriumtesten. Een correcte verzorging en adequate postpartum monitoring verminderen dit risico aanzienlijk.