ademhalingswegen

De ademhalingswegen, ook wel luchtwegen genoemd, vormen het deel van het ademhalingssysteem waardoor lucht van buiten naar de longen stroomt en andersom. Ze vervullen een belangrijke rol bij het verwarmen, bevochtigen en filteren van geïnspireerde lucht en leveren zo een eerste defensie tegen ziekteverwekkers.

Anatomie en indeling. De bovenste luchtwegen bestaan uit de neus en neusholte, keelholte (farynx) en strottenhoofd (larynx). De onderste luchtwegen bestaan uit de traCHEA (luchtpijp) en het bronchiale boomstelsel, met hoofdbronchiën die vertakken in middel- en kleinbronchiën en uiteindelijk in bronchiolen en alveolaire zones. In de alveoli vindt de gasuitwisseling plaats tussen lucht en het bloed.

Functie en bescherming. Naast luchttransport spelen de slijmflessen, trilhaartjes en slijmproducerende cellen een sleutelrol bij mucociliaire klaring: vochtige lucht die uitademt wordt bevochtigd en tegen ziekteverwekkers bemoeid. Hoesten en niezen zijn reflexen die vreemde deeltjes uit de luchtwegen verwijderen. De ademhalingswegen werken samen met de longen om zuurstof op te nemen en kooldioxide af te voeren.

Klinische relevantie. Aandoeningen kunnen de luchtwegen zowel in de bovenste als de onderste regionen treffen. Voorbeelden zijn ontstekingen zoals rhinitis of sinusitis (bovenste luchtwegen) en astma, COPD, bronchitis of longontsteking (onderste luchtwegen). Obstructie, ontsteking of infectie kan leiden tot kortademigheid, hoesten en verminderd ademcomfort.

Samenvatting. De ademhalingswegen zijn de transportkanalen van lucht en huisvesten belangrijke afweermechanismen ter bescherming en voorbereiding van de gasuitwisseling in de longen.