Volmacht

Volmacht is een rechtsfiguur waardoor een volmachtgever iemand anders machtigt om in zijn naam rechtsgeldige handelingen te verrichten. De gevolmachtigde treedt op als vertegenwoordiger van de volmachtgever en dit kan er toe leiden dat rechtsbetrekkingen ontstaan of wijzigen ten aanzien van de volmachtgever.

Een volmacht kan op verschillende manieren ontstaan. Ze kan express zijn, hetzij schriftelijk hetzij mondeling, en kan algemeen van aard zijn (géén specifieke beperking) of beperkt (gericht op bepaalde handelingen of onderwerpen). Daarnaast kan zij ook stilzwijgend ontstaan uit handelingen of gebruikelijke praktijken, wanneer partijen zo handelen dat het op een volmacht wijst. Een volmacht kan worden verleend aan een natuurlijk persoon of aan een rechtspersoon, bijvoorbeeld een werknemer die namens een bedrijf contracten ondertekent.

De werking van volmacht hangt af van de grenzen die de volmachtgever heeft gesteld. De gevolmachtigde mag alleen handelen binnen de verleende bevoegdheid. Handelingen die buiten die bevoegdheid vallen binden de volmachtgever doorgaans niet, zeker tegenover derden die te goeder trouw zijn ingeschakeld. Het is daarom van belang om duidelijk te communiceren wat wel en niet binnen de volmacht valt. De volmacht kan ook door de volmachtgever worden ingetrokken of beëindigd, bijvoorbeeld bij overlijden, faillissement of verlies van handelingsbekwaamheid. Een intrekking blijft doorgaans van kracht voor derden zodra deze tijdig is meegedeeld.

In de praktijk wordt volmacht veel gebruikt in zakelijke transacties, bankzaken en vertegenwoordiging bij onderhandelingen, waarbij de partijen zekerheid zoeken over wie namens wie kan handelen.