Toepassingsruimte

Toepassingsruimte is een term die in verschillende vakgebieden wordt gebruikt om het gebied aan te geven waarop een methode, model of wiskundige functie van toepassing is. In de wiskunde verwijst het vaak naar het domein van definitie: de verzameling van invoerwaarden waarvoor een functie daadwerkelijk gedefinieerd is. Het begrip toepasingsruimte benadrukt de context waarin de functie bruikbaar is en kan beperkingen bevatten die voortkomen uit definities, aannames of wiskundige eigenschappen.

In een functioneel kader onderscheidt men soms tussen de toepassingsruimte en het bereik (beeld) van de functie. Het bereik is de verzameling van mogelijke uitvoerwaarden, terwijl de toepassingsruimte de invoerwaarden beschrijft. Het is mogelijk dat bepaalde invoerwaarden buiten de toepassingsruimte vallen als gevolg van domeinrestricties zoals positief zijn onder een wortel, denominatoren die niet nul mogen zijn, of andere voorwaarden die de definitie van de functie bepalen.

In toepassingen zoals modellering, datawetenschap en engineering verwijst de toepassingsruimte naar het domein van plausibiliteit en betrouwbaarheid van een methode. Een model heeft bijvoorbeeld een toepassingsruimte die overeenkomt met de veronderstellingen en de gegevensdistributie waarop het getraind en gevalideerd is. Buiten deze ruimte kunnen voorspellingen onbetrouwbaar zijn of ongeldig.

Zie ook: domein (wiskunde), bereik, modelvaliditeit, toepassingsgebied.