Terugvloed

Terugvloed is een Nederlandse term die verwijst naar achterwaartse stroming van een vloeistof. De term wordt in verschillende vakgebieden gebruikt om retrograde bewegingen van vloeistoffen te beschrijven, vaak in technische of toegepaste contexten zoals waterbeheer, sanitair en hydrauliek. Terugvloed ontstaat doorgaans door drukverschillen, veranderingen in hoogte of obstakels die de gewenste stromingsrichting verstoren. In veel toepassingsgebieden kan terugvloed leiden tot risico’s zoals vervuiling, schade aan systemen of verminderde prestaties, waardoor preventie en zorgvuldige ontwerpkeuzes centraal staan.

In hydrologie en kustkunde kan terugvloed verwijzen naar perioden waarin de stroom van water in rivieren, mondingen of kustwateren achteruitloopt als gevolg van getijden, stormen of veranderingen in de rivierafvoer. Deze terugvloeiing draagt bij aan menging van watermassa’s, sedimenttransport en transport van organismen en voedingsstoffen, en wordt beïnvloed door factoren zoals getijcycli, wind en zeestromingen.

In drinkwatervoorziening en gebouwentechniek verwijst terugvloed naar de omgekeerde beweging van water naar de schone waterstroom. Dit kan optreden bij drukdaling (back-siphonage) of druktoename in gekoppelde systemen (back-pressure). Ter voorkoming hiervan worden terugstroombeveiliging, terugstekaarts, waterspatsels en correcte systeemontwerpen toegepast. Nationale en lokale regelgeving schrijft vaak verlangens en normen voor om contaminatie van drinkwater te voorkomen.

Andere toepassingen zien terugvloed in technische en medische contexten als beschrijving van reversibele vloeistofbewegingen, waarbij veiligheid en hygiëne belangrijke aandachtspunten zijn. Ontwerp, onderhoud en inspectie van systemen spelen een cruciale rol bij beheersing van terugvloed.

See also: eb en vloed, backflow preventer, back-siphonage, back-pressure.