Televisie

Televisie is een systeem voor het uitzenden en ontvangen van bewegende beelden en geluid op afstand. De term is afgeleid van Frans televisie, waarbij tele- verwijst naar ver of op afstand en visie naar zien. Een televisiesysteem zet optische beelden eerst om in elektrische signalen, die vervolgens via radiogolven, kabel of satelliet worden verzonden en bij de ontvanger weer worden omgezet in beeld en geluid. Televisie heeft zich ontwikkeld tot een massamedium dat gebruikmaakt van digitale verwerking, waarbij moderne televisies hoge beeldkwaliteit leveren en vaak geïntegreerde internet- en streamingfuncties hebben.

De ontwikkeling begon in de eerste helft van de twintigste eeuw met zowel mechanische als elektronische systemen. Mechanische televisie, ontwikkeld door onder meer John Logie Baird, toonde voor het eerst bewegende beelden in de jaren twintig en dertig. Elektronische beeldenbuis-technologie van uitvinders als Vladimir Zworykin en Philo Farnsworth leidde tot betrouwbaardere en betere beeldvorming. Na de Tweede Wereldoorlog werd televisie wereldwijd ingevoerd, met in de jaren zestig en zeventig de invoering van kleurtelevisie. In Europa ontstonden standaarden zoals PAL en in Frankrijk SECAM, terwijl Noord-Amerika NTSC. Deze analoge systemen boden decennialang het basisbeeld.

Met de opkomst van digitale televisie eind jaren negentig en in het begin van 2000 maakte men de overstap van analoog naar digitaal, met standaarden als DVB (in Europa en delen van de wereld), ATSC (Noord-Amerika) en ISDB (Japan). Digitalisering maakte HDTV mogelijk, efficiëntere bandbreedte en later 4K/UHD en HDR. Tegenwoordig combineert televisie lineair uitzenden met on-demand en streaming via internet, en apparaten variëren van traditionele tv’s tot mobiele en slimme apparaten. Het medium blijft een centrale rol spelen in informatie, entertainment en onderwijs, terwijl de industrie evolueert met nieuwe codecs, compressie en distributiekanalen.

---