Reactiegedrag

Reactiegedrag is een Nederlandse term die verwijst naar het patroon van reacties dat een agent vertoont wanneer het wordt geconfronteerd met een stimulus of een verandering in de omgeving. De term wordt in verschillende disciplines gebruikt, waaronder de psychologie, gedragswetenschappen en de chemie, en beschrijft hoe input resulteert in output.

In de psychologie en gedragswetenschappen verwijst reactiegedrag naar waarneembare acties, verbale reacties en de onderliggende processen die aan gedrag voorafgaan of het begeleiden. Het kan reflexmatig of doelbewust zijn en wordt beïnvloed door factoren zoals motivatie, verwachtingen, eerdere ervaringen, emotionele toestand en sociale context. Onderzoekers voelen responsen aan via reactietijd, nauwkeurigheid, fysiologische indicatoren (bijvoorbeeld hartslag, huidgeleiding) en zelfrapportage om inzicht te krijgen in cognitieve beoordeling en besluitvorming.

In de chemie en chemische engineering beschrijft reactiegedrag hoe stoffen reageren op veranderingen in omstandigheden zoals temperatuur, druk, concentratie of katalysatoren. Belangrijke aspecten zijn de snelheid van reacties, kinetiek, orde en mechanisme. Het gedrag van een reactie bepaalt rendement, selectiviteit en veiligheidsaspecten, en wordt beschreven met snelheidswetten, activeringsenergie en thermodynamische kenmerken (exotherm of endotherm). De aanwezigheid van katalysatoren en de ontwerpkeuzes voor reactors beïnvloeden dit waargenomen gedrag.

In de farmacologie kan reactiegedrag betrekking hebben op hoe organismen reageren op medicijnen, inclusief bindingsprocessen, farmacokinetiek en dosis-responsrelaties.

Het begrip reactiegedrag ondersteunt het ontwerp van interventies, veiligheidsbeoordelingen, productontwikkeling en voorspellende modellering. Zie ook respons, gedrag, kinetiek, reactietijd.