Pertinentie

Pertinentie is een begrip in het Nederlands dat verwijst naar de eigenschap van een feit, informatie of argument om direct betrekking te hebben op de kwestie die behandeld wordt. Iets is pertinent als het bijdraagt aan het begrijpen, beoordelen of beslissen over het onderwerp in kwestie.

Etymologisch komt pertinentie van het Franse pertinent en het Latijnse pertinentia, afgeleid van pertinere 'to pertain', wat in het Nederlands zoiets betekent als 'aangelegen aan' of 'relevanter voor'. In het Nederlands worden ook termen als relevantie of toepasselijkheid gebruikt, maar pertinentie benadrukt meestal een directe en operationele relevantie.

In de rechtspraktijk wordt pertinentie vaak gebruikt in verband met bewijsmateriaal: bewijsmateriaal is pertinent wanneer het rechtstreeks relevant is voor de rechtsvraag, en daarmee bepalend is voor de probatieve waarde en de toelaatbaarheid.

Daarnaast verschijnt pertinentie in informatiebeheer, onderzoek, journalistiek en wetenschap: bij dataselectie en filtering gaat het om het opnemen van informatie die essentieel is voor het onderwerp, bij verslaggeving om stukken die direct bij het verhaal horen, en bij theorieën om aan te geven in hoeverre een bewering aansluit bij het onderzochte domein.

Een praktisch kenmerk van pertinentie is dat het vaak afhangt van de context en het doel van de beoordeling; wat relevant is in één situatie, kan in een andere situatie minder relevant zijn. Beoordelaars wegen pertinentie af tegen factoren als bias, volume en tijdsdruk.

Zie ook: relevantie, materialiteit, toelaatbaarheid.